Συνέταιροι στο έγκλημα                                      Αγκάθα Κρίστι

Ο άντρας βγήκε τρέχοντας από το σπίτι επαναλαμβάνοντας έναν φρικιαστικό ψίθυρο: Ω Θεέ μου... !
Το πρόσωπό του ήταν λευκό σαν πανί και παραμορφωμένο από πόνο και παραπατούσε σαν μεθυσμένος. Η Τάπενς, χωρίς ιδιαίτερη προσοχή έσυρε τα δάχτυλά της πάνω στο κάγκελο της εξώπορτας. "Θα πρέπει να ακούμπησε υγρή κόκκινη μπογιά κάπου" είπε αδιάφορα.
Όταν όμως ανέβηκαν επάνω ο Τόμι και η Τάπενς, ανακάλυψαν μιαν ανθρώπινη μορφή, καλυμμένη με ερμίνες πάνω από το μαύρο φόρεμα, ξαπλωμένη στον καναπέ. Το όμορφο πρόσωπό της ήταν ανέγγιχτο αλλά και άψυχο. Η πληγή βρισκόταν στο πλάι του κεφαλιού. Ένα βαρύ χτύπημα με κάποιο αμβλύ αντικείμενο είχε διαπεράσει το κρανίο. Αίμα έσταζε αργά στο πάτωμα, αλλά η ίδια η πληγή είχε σταματήσει να αιμορραγεί από ώρα...


Για την αγορά του βιβλίου επιλέξτε τη σελίδα Ελληνική Λογοτεχνία - Ξένη Λογοτεχνία - Μυθιστορήματα.